Udało mi się dostać kredyt w Anglii
w sumie mniej z tym było chodzenia niż w Polsce, ale trochę się musiałam nasłuchać.
Najpierw spróbowałam tam gdzie miałam konto osobiste, w NatWest. Niestety dochody mojej firmy były bardzo niskie, kierowniczka skwitowała więc prosto: nie masz pracy, nie masz pieniędzy. Obraziłam się cholernie, ponieważ dzień wcześniej przelałam tam prywatną pożyczkę. Zamknęłam więc wszystkie konta w NatWest.
Potem psozłam do HSBC, który jest podobno bankiem biednych. Miałąm tam bardzo uprzejmą rozmowę z młodą i nieśmiałą dziewczyną w chuście, która obiecała że do mnie zadzwoni. Nie zadzwoniła, więc za parę dni przyszłam. Zdziwiła się bardzo: ‘po co przyszłaś?’ Cholera, ale miała zadzwonić, nie? Zamknęłam więc konta w HSBC, mimo gróźb że przecież podpisałam kontrakt na 2 lata i mam płacić. Ale przecież jest 2 tygodnie okresu rezygnacji, prawda? ..no jest. No to po co mi wasze drogie konto jak nie mam pożyczki? …hmpf.
Potem poszłam do Santander. Rozmwiałam dwa razy z doradcą finansowym, okazało się że mam coś nie tak z historią kredytową, a i tak ich pożyczka jest dla mnie za mała i na całe 14,4%. Zrezygnowałam, ale ich konto firmowe jest darmowe, więc zostawiłam je sobie.
Potem poszłam na Internet zasięgnąć razy wujka googla. Okazało się że historie kredytowe może zepsuć nawet zły kod pocztowy. Zamówiłam więć historię kredytową z Experiana, i po tygodniu przyszła. Figurował tam zły kod i jedno konto bankowe którego nigdy nie otworzyłam chociaż aplikowałam. Po zmianie tych danych, opinia kredytowa podskoczyła mi do 906. Ucieszyłam się
